LAATSTE NIEUWS

juni 2005
Leden van de Expeditie hebben naar aanleiding van de gebeurtenissen rondom het overlijden van de drager Pasang Sherpa de stichting Edcation and Family Support Nepal opgericht, u kunt op de website www.efsn.nl alles lezen over de plannen en voortgang.

1 januari 2005

Kijk onder de button Routeverslag voor een compleet expeditieverslag in woord en beeld.

17 december 

Klik hier voor het allerlaatse nieuws over de  Actie gezin Pasang

9 november 

Beste mensen,

U krijgt binnenkort nog een compleet verslag in woord en beeld van de Baruntse Expeditie, de beelden worden nog verzameld en de dagboeken omgewerkt. Inmiddels is ook gebleken dat Tomas, Jeroen, Willen en Ronnie de eerste Nederlanders zijn die de top van de Baruntse hebben bereikt!

In de tussentijd willen wij u ook informeren over het initiatief om voor het gezin van de overleden drager, Pasang Sherpa, gelden bijeen te brengen om het gezin een redelijke financiële basis te verschaffen. Wij hopen ook op uw betrokkenheid.

‘Actie voor gezin Pasang’

Na het overschrijden van Ice Col, West Col en de afdaling naar Baruntse Basecamp is een van onze dragers Pasang Sherpa overleden aan acute longoedeem (zie voor een uitgebreid verslag onder Ander Nieuws). 
Als echtgenoot en vader laat hij een vrouw en zes kinderen achter in de leeftijd van 2 en 16 jaar, zonder bijzondere middelen van bestaan. 
Iceland Trekking heeft een verzekering afgesloten voor haar werknemers. Deze keert bij overlijden een bedrag uit, waarvan na aftrek van de kosten van repatriëring en verbrandingsritueel van het lichaam circa 180.000 Roepies ($ 2.500) zal overblijven.

In de Nepalse situatie betekent dit, dat de kans groot is dat het gezin uiteen zal vallen. Het is gebruikelijk dat kinderen in dit soort situaties worden ondergebracht bij familie of door anderen worden geadopteerd en dan veelal als hulpjes worden gebruikt, met een minimale sociale status als gevolg, waardoor ook de kansen op scholing voor deze kinderen zeer gering worden.

Als deelnemers en ook enkele belangstellenden van de Baruntse expeditie willen we een gebaar maken naar de vrouw en kinderen van Pasang. Met een kleine inspanning van onze kant kunnen we mogelijk een redelijk effect bereiken voor het gezin van Pasang. Gedacht wordt aan het oprichten van een fonds voor de opvoeding en scholing van de kinderen, waardoor voor hen voor een aantal jaren opvoeding en scholing kan worden verzekerd. Het toezicht en het beheer van dit fonds zullen dan komen te liggen bij een lid van de familie van Pasang, Tendy Sherpa (Iceland Trekking) en bij een van de expeditieleden. 

Dit vraagt uiteraard een financiële bijdrage. Dit kan eenmalig zijn, maar het is ook mogelijk bijvoorbeeld een jaarlijkse gift te doen gedurende meerdere jaren, waarbij wij zullen pogen regelmatig informatie te geven over de situatie van het gezin. Tendy Sherpa van Iceland Trekking heeft inmiddels aangegeven dat hij minimaal een van de kinderen financieel zal adopteren.

Graag ontvang ik van u een reactie of en over de wijze waarop u zou willen bijdragen (zie responsformulier.)

Namens de leden van de Baruntse Expeditie 2004
Reinhard Haster

22 oktober 
Expeditieleden druppelen binnen op Schiphol
Nadat Jaco en Meinhard vorige week al waren aangekomen zijn inmiddels ook Jean, Ron en Bram aangekomen. Vandaag zullen Ralph, Willem en Reinhard aankomen en de laatste leden Jeroen, Luc, Tomas, Ronnie en Peter stappen de 25e oktober op het vliegtuig in Kathmandu.

Na aankomst van alle leden zult u een gedetailleerd verslag ontvangen van de aanloop, de toppogingen, de Baruntsetop, de dood van Pasang Sherpa, de beklimming van de Mera Peak en de route terug, tesamen met een uitgebreide fotoreportage. 

Een kleine proeve van het beeldmateriaal vindt u op de fotopagina: klik hier.

16 oktober 
Tijdsplanning en verslag terugtocht Baruntse Expeditie 
Vanmorgen berichten ontvangen van de groep en Ralph per telefoon gesproken, tevens een goed bericht ontvangen van Bram Vrolijk. Bram heeft samen met zijn klimsherpa Mingtemba de top van de Mera Peak bereikt en is gisteren in Kathmandu aangekomen.
Het team van de Baruntse Expeditie werd bij de overschrijding van de Amphu Labtse verrast op slecht weer, maar konden na gedeeltelijk te zijn afgedaald overnachten in een herdershut, enkele leden liepen in het donker door naar Chukung waar zij 's avonds om 10 uur binnenvielen.
De planning is nu dat zij morgen Namche Bazar bereiken en de dag daarop, dus de 18e Lukla. Afhankelijk van de grillige weersomstandigheden daar zullen zij de 19e naar Kathmandu vliegen en hun vlucht proberen om te boeken. Officiële terugvlucht stond gepland op de 25e oktober.
Eenieder is gezond.
Meinhard

13 oktober 
Verslag tweede toppoging
11 oktober 23.45 uur. 
De wekker gaat in kamp 2. Na sneeuw gesmolten te hebben voor drinken en ontbijt werden klimgordel en stijgijzers aangedaan voor vertrek om 1 uur. 
Met ons achten Ronnie, Willem, Luc, Ralph,Jeroen, Claudia, Steven en Tomas plus drie sherpa's vertrokken we de heldere, koude nacht in. Luc voelde zich ziek en keerde snel om, Claudia en Steven gingen na een uur terug uit angst voor bevriezingen, zeker na de ervaringen met Peter. De rest klimt snel via de vaste touwen naar de Second Summit, die eerder deze week ook al bereikt was.
Na een zeer smalle en luchtige graat houdt Ralph het iets boven de 7000 meter voor gezien. Het was noodzakelijk hier extra touwen en zekeringen aan te leggen. Na enig wachten in de ijzige koude wind was de top via een steile laatste klim nog 1 1/2 uur verwijderd. Eindelijk komen we, Tomas, Willem, Ronnie, Jeroen en 3 sherpa's op de top van de Baruntse, 7229 m!
Rondom ons de Everest, Makalu, Kangchenjunga en Cho Oyu. Het uitzicht was fantastisch! Na 15 minuten op de top voor foto's en felicitaties werden we door de koude wind weer naar beneden gejaagd. De terugtocht verliep voorspoedig. 

Jeroen is vanaf de Second Summit teruggeskied naar het basiskamp, waar ook de andere teamleden Reinhard, Luc, Ralph, Claudia en Steven reeds waren aangekomen. Tomas, Willem en Ronnie bleven nog een nacht in kamp 1.
De volgende dag dalen ook zij af en is de groep weer compleet in het BC en de berg schoongemaakt. 's Avonds wordt het bereiken van de top en de terugkeer gevierd met yakvlees!

Ook Jean en Ron terug in Kathmandu!
Jean is op 8 Oktober vertrokken richting Mera La om zich bij Bram en Ron te voegen die al eerder waren vertrokken.. Na Mera La in 3 dagen met Ron naar Lukla gelopen en op 12 October naar Kathmandu gevlogen.

Bram heeft waarschijnlijk op 11 Oktober een poging gedaan de Mera Peak te beklimmen, hierover is nog geen verder bericht ontvangen..

Het verdere schema voor terugkeer naar Kathmandu van het team in het BC is nog niet bekend.

12 oktober 
Jeroen, Tomas, Willem en Ronnie bereikten om 8.15 de top. Ralph keerde op 7000+ om.
Jeroen skiede naar het basiskamp, iedereen maakt het goed.
De behoefte aan een warme douche neemt toe.

12 oktober 
Zeven members (INCL. 3 KLIMSHERPA'S) bereikten 12 oktober om 8 uur de top.
1 member iets eerder terug naar camp 2.

11 oktober 
Vanmorgen (11 oktober) is het ons, na twee eerdere mislukte pogingen, gelukt om met een militaire helikopter Peter uit het basiskamp op te halen. Tevens hebben we van deze vlucht gebruik gemaakt om ook het lichaam van Pasang op te halen uit het kamp op 5444 meter. De familie van Pasang is heel gelukkig, we hebben het lichaam bij een tempel gebracht, waar waarschijnlijk zeer snel de verbrandingsceremonie zal plaatsvinden in bijzijn van zoveel mogelijk familie en een lama.
Peter is afgezet bij een kliniek die gespecialiseerd is in bevriezingsverschijnselen. Linkerhand en voeten vallen vooralsnog mee, rechterhand aan 5 vingers iets meer aangetast.
Jaco en Meinhard vliegen vanavond weg uit Kathmandu.

10 oktober
Jaco en Meinhard zijn vandaag aangekomen in Kathmandu, na oponthoud door slecht weer in Lukla.
Vanmorgen hebben zij contact opgenomen met Tendy en de expeditie op de Baruntse.
Helaas hebben we het lichaam van Pasang nog niet kunnen ophalen uit het basiskamp. Vanmiddag of morgen wordt een nieuwe poging gedaan.
Na contact met Ralph en Reinhard bleek dat zij bezig waren met de voorbereidingen van een terugtocht vanuit kamp 1 naar het basiskamp i.v.m. bevriezingsverschijnselen aan de handen en voeten van Peter. Reinhard en Luc en enkele dragers/sherpa's dalen samen met Peter af naar het basiskamp en er wordt geprobeerd Peter zo snel mogelijk naar Katmandu te vervoeren. De rest van de expeditieleden zal morgen opnieuw naar kamp 2 vertrekken voor een nieuwe toppoging, ook Claudia en Steven hebben zich bij deze groep gevoegd.
Bram en Ron zijn onderweg richting Mera, alleen de route van Jean is nog onduidelijk.

Terugblikken temidden van de expeditie
Middenin een expeditie terugblikken is misschien ongewoon, maar ontstaat daar ik samen met Jaco voortijdig de expeditie verlaten heb. Directe aanleiding was het overlijden aan hoogteziekte van een van onze dragers Pasang Serpa.
Als je met de groep net bent teruggekeerd van kamp 1 op ruim 6100 meter en vlak achter je ligt op een open vlakte een lichaam van een jonge man met zes kinderen, dan is er voor mij even geen ruimte voor het denken aan een top, en überhaupt het nog kunnen genieten van het eventueel behalen van de top.
Dat het leven ook de dood omhelst is mij meer dan helder, dood is meer dan bij ons een zichtbaar onderdeel van het leven. Maar het doodgaan van een mens is niet alleen een wezenlijk fragment van het bestaan, het is ook een moment dat je eigen drijfveren worden getoetst.
Ik wilde graag die Baruntse beklimmen en kan dat niet alleen, ik laat mijn dromen, wensen mede vervullen door mensen die, natuurlijk uit een zekere vrije keuze, besluiten om drager te zijn en ons in staat stellen deze hoogtes te bereiken, maar waar wij keuzes maken uit 'vrije wil', de keuzes die deze jongens maken is m.i. voornamelijk ingegeven door het noodzakelijke levensonderhoud, wat velen van hen ontberen, en zij nemen meer dan wij het gevaar van hoogteziektes en andere ongevallen voor lief.
Dit theoretische besef was er wel bij mij, maar het dode lichaam in de brandende zon, maakte mij duidelijk dat de praktijk altijd nog confronterender is dan de theorie en/of het zogenaamde besef.
Ik heb ook nu weer genoten van de schoonheid, de vergezichten, het eindeloze zwoegen op hoogte, de oerbossen met de enorme variëteit aan planten, mossen en orchideeën, maar ik kon na de dood van Pasang niet meer de wilskracht, de passie opbrengen om opnieuw omhoog te klimmen, opnieuw samen met de klimsherpa's gevaren voor mezelf en hen te lopen die niet in verhouding staan tot wat het mogelijk opbrengt. Het bereiken van een top is geen enkel mensenleven waard, niet het mijne dus ook niet het leven van een sherpa of drager.
Het alternatief is alleen of met je beste vriend klimmen, zonder hulp van anderen, dan heb je alleen nog de verantwoording, naar elkaar, naar jezelf en je gezin, kinderen, en je relaties.
Morgen proberen wij het lichaam van Pasang te bergen en aan de wachtende familie over te dragen zodat zij hem de laatste eer kunnen betonen en een oplossing te vinden voor een gezin met zes kinderen zonder man.
Ik hoop dat mijn teamgenoten, die meer dan ooit mijn teamgenoten zijn, veilig en heel terugkeren en genieten van de wensen die zij koesteren.
Meinhard

9 oktober
Jeroen en Tomas hebben besloten onder de top terug te keren. Tomas lopend en Jeroen op z'n ski's. 
De rest van de groep heeft ook besloten onder de top terug te keren. Iedereen keert terug naar kamp 1/ basiskamp voor herstel en beraad. De weersomstandigheden zijn goed.

9 oktober
Precies een week geleden belde Meinhard mij om te vertellen dat het Willem was gelukt de satelliettelefoon te repareren en er weer verbinding was. Helaas lijkt nu toch weer de verbinding te haperen... Zodra er bericht binnenkomt,geven we het door om het direct op de nieuwsbrief te laten zetten. Nu maar hopen dat alles verder goed gaat en we snel iets horen.

7 oktober
Jeroen en Tomas vertrekken vannacht om 2 uur naar de top vanuit kamp twee. De anderen zijn in kamp 1.
Het weer is goed.

6 oktober
Ook Meinhard kan het niet meer opbrengen om verder te klimmen en gaat samen met Jaco naar Lukla. De overleden drager is nog nog niet overgebracht naar Lukla.. 
Jeroen en Tomas zijn om 10.00 vertrokken naar kamp 1. De rest rust nog een dag en gaat dan ook naar kamp 1. Het splitsen van de groep brengt de nodige emoties met zich mee. Een expeditie is nooit 'Just a walk in the park' zo blijkt maar weer...

5 oktober
Besloten is dat de overleden drager morgen naar Lukla wordt te brengen, Jean gaat mee ter begeleiding. De dood van de drager heeft iedereen geraakt. 
Jaco klimt niet verder en gaat te voet verder naar Lukla. De anderen hebben besloten om door te klimmen. Morgen gaan Jeroen en Tomas naar kamp 1. De rest van de groep volgt een dag later. De trekkers vertrekken binnenkort naar de Mera Peak.

4 oktober
Voordat de telefoon kapot ging was er veel regen, bloedzuigers, en drassige jungle.
Het weer lijkt nu goed te zijn. Van 2 tot 4 Okt. lange dagen van Sherpani basiskamp naar Sherpani col (6158m) Vandaag abseil naar kamp 1 (6100m) en daar geslapen.
In de morgen bereikt ons een triest bericht, een drager blijkt afgelopen nacht te zijn overleden aan acuut longoedeem.  We dalen af naar Baruntse basiskamp, waar de stemming bedrukt is. Het lichaam zal morgen naar Lukla gedragen worden (3 dagen) en dan per vliegtuig naar Kathmandu.
Wij plannen morgen een rustdag; iedereen laat deze gebeurtenis op zich in werken, en beraadt zich...

2 oktober
Goed nieuws
De satelliet telefoon die inderdaad stuk was werkt weer!
Iedereen maakt het goed.
Ze zijn inmiddels op 5800 meter, en gaan Zondag 3 Oktober omhoog naar 6100 meter.
Er volgt spoedig een volgend verslag.

1 oktober
Sinds vrijdag 24 september hebben we geen bericht van de expeditie meer ontvangen.
Mogelijk werkt de satelliettelefoon niet meer, misschien problemen met de batterij en/of het bereik.
Zodra we iets horen wordt het onmiddelijk via de Nieuwsbrief doorgegeven.

25 september
Door prachtige bossen trekken we van Cicila naar Nun. Na aankomst om 3 uur begint het licht te regenen, wat later zal uitgroeien tot een ware wolkbreuk. We krijgen bezoek; een vrouw met een ernstig ziek kind, ze heeft geen geld, misschien kunnen wij iets doen? De "doctor" die het dorp een uur later bezoekt blijkt geen arts te zijn, maar een 'helper', dat is een soort verpleegkundige. De medicijnen die hij eerder had gegeven blijken niet aan te slaan, na overleg besluiten we 950 rupees te geven, dat is voldoende voor twee consulten en medicijnen. 'S avonds eten we heerlijk gebakken warme bananentaart, yumyum! 

'S nachts regent het dat het giet en meer dan de helft van de tenten blijken niet erg waterdicht. De Nepalese "North Face" kwaliteit (lees; namaak). Vanaf Nun lopen we 1500 meter over een uiterst nat, steil en glibberig pad naar de Arun-rivier, en na de oversteek over een smalle brug weer verder. 
Later in de middag krijgen we bezoek van de Maoïsten, dat is geen verrassing. Hoewel we al voor visa's, trekking en expeditie-permits hebben betaald, vragen ze een bijdrage voor de communistische partijkas. We hebben geluk, omdat we met zoveel zijn krijgen we kwantumkorting en betalen 4000 rupees in plaats van 5000, we hebben weinig keus...

21 september
De Vlucht naar Tumlingtar eindigt op een hobbelig grasveldje. Daar, op 400m begint de trekking. De eerste dag gaat over een kom, langs allerlei dorpjes. In één daarvan kopen we massaal paraplu’s, want in de middag gaat het regenen. De moesson is laat dit jaar. Na vier uur lopen bereiken we het eerste kamp. Na een goed diner gaan we vroeg slapen, de volgende dag klimmen we naar 1900 meter. De dorpjes worden steeds schaarser en de jungle steeds dichter, harde krekel geluiden en vogelgefluit klinkt overal. 
 
Op de pas voor het kamp wappert een rode mao-vlag, maar we kunnen ongehinderd verder…
Na de pas zet de jungle zich voort en op een open plek bij één van de laatste dorpjes slaan we ons tweede kamp op

19 september
Baruntse Expeditie strandt in het dons van het Sherington Hotel te Londen!

Na een korte vlucht naar Londen bleek de volgende aansluiting naar Abu Dhabi gecanceld. 's Nachts om 2 uur in diverse hotels gedropt en 's morgens vroeg weer terug naar Heathrow. Onder het azuurblauwe mozaik van de aankomsthal in Abu Dhabi hebben we vele uren liggen luieren om  's morgens te mogen doorvliegen naar Kathamandu. Vandaag in de ochtend aangekomen en de laatste formaliteiten, zoals klimpermit* voor de Baruntse in ontvangst genomen, wat een verhaal op zich is maar te veel woorden zou vergen!

Morgenvroeg met minivliegtuigje naar Tumlingtar, alwaar we de turbulentie van een zwoegende stad die voor velen minder dan een minimaal bestaan biedt, verlaten. In Tumlingtor is de start van de aanloop naar de Baruntse en zullen we onderduiken in de groene weelde van de Barunvallei.

* Het is gebruikelijk dat voor elke expeditie de deelnemers persoonlijk op audiëntie gaan bij het ministerie om de permit in ontvangst te nemen, zo ook de Baruntsegroep, dit is een ceremonie , welke 2 uur in beslag neemt, dit is ook zo de charme van Nepal en westerlingen horen zich aan te passen door overal de tijd voor te nemen. Met andere woorden het land past zich niet aan aan de toeristen, maar andersom

24 augustus 2004
Door de ogenschijnlijk groeiende onrust in Nepal volgen de expeditieleden de politieke sitatie aldaar op de voet.

KATHMANDU (ANP) - Maoïstische rebellen in Nepal hebben dinsdag vier militairen gedood die een geblokkeerde weg van hoofdstad Kathmandu naar Tibet probeerden te heropenen. Volgens een legerwoordvoerder had de aanslag plaats in Chhahare, ongeveer 70 kilometer ten noorden van Kathmandu.

De rebellen blokkeren sinds woensdag de belangrijkste toegangswegen naar Kathmandu. Het is de eerste blokkade van de stad sinds de opstandelingen acht jaar geleden hun strijd tegen de monarchie begonnen. Met hun actie beletten de maoïsten dat voedsel en andere voorraden de stad van anderhalf miljoen inwoners bereiken.